Roty aresztanckie
środa, 25 kwietnia 2012 20:10

Deli.cio.us    Digg    reddit    Facebook    Wykop    Gwar


Roty aresztanckie powstały w związku z przepełnieniem więzień. Nazywano je również kampaniami poprawczymi. Na początku stosowane były tylko w Rosji później także w innych krajach. Zazwyczaj kierowano do nich osoby odbywające służbę wojskową.

 

W Królestwie Polskim przebywały w nich także osoby cywilne. Jednak Kodeks karny z 1818 roku nie przewidywał tego rodzaju kary. Usankcjonowana ona została dopiero w Kodeksie kar głównych i poprawczych.

 

Pierwsza rota aresztancka w Polsce powstała w twierdzy w Zamość. Najczęściej trafiali tam mężczyźni bez wyroku sądowego, z niższych klas społecznych a powodem kary było zazwyczaj włóczęgostwo.

 

W połowie lat 20. XIX wieku roty znalazły się pod zarządem wojska. Kierowano do nich złodziei oraz osoby podejrzane o kradzieże. Trafiali tam też więźniowie skazani na więzienie warowne lub ciężkie, a zdolni do wykonywania prac ziemnych, kamieniarskich i ciesielskich. Kara ta miała na celu maksymalne wykorzystanie siły roboczej więźniów.

 

Karę roty aresztanckiej orzekano na ok. 5-15 lat. Swój rozkwit miała ona w 1834 roku, gdy w twierdzy Nowogieorgiewskiej (Modlin) powstała kampania aresztancka nr 44, a w Zamościu nr 45. Skazani byli tam podzieleni na dwie klasy:

  • skazani na więzienie ciężkie;
  • skazani na więzienie warowne.

 

W celu utrudnienia ucieczek więźniów wyróżniano ubiorem (szare ubrania z czarnymi rękawami i naszytymi na plecach czarnymi kwadratami). Mieli oni także wygolone pół głowy z przodu lub z lewej strony - zależnie od klasy.

 

W 1836 roku przy obu kampaniach powstały tzw. trzecie oddziały aresztantów. Przebywali w nich notoryczni złodzieje warszawscy, próżniacy, włóczędzy i defraudaci (przemytnicy). Trafiali tam z wniosku policji, bez wyroku sądowego a lista zatwierdzana była przez generała-gubernatora. Najczęściej byli to złodzieje skazani dwukrotnie za kradzież i podejrzani o popełnienie kolejnego przestępstwa. Czas pobytu w tym rodzaju placówki wynosił minimum 3 lata. Górna granica okresu pobytu skazanego zależała od uznania władz.

 

w 1844 roku do rot aresztanckich zakwalifikowanych było 42 złodziei (Kurier Warszawski, 1945, nr 7).

 

W 1868 roku na terenie Królestwa Polskiego funkcjonowało 10 rot. Kodeks kar głównych i poprawczych określał pobyt w nich na 5-10 lat, w zależności od rodzaju przestępstwa (wyróżniano 5 stopni ciężaru gatunkowego popełnionego przestępstwa). W hierarchii placówek penitencjarnych znajdowały się one między zesłaniem na Syberię a karą odbywaną w domu roboczym.

 

Alina Zienowicz

 

Zamojska twierdza, zdj. MaKa, cc-by-sa 3.0, Wikimedia Commons

 
© 2002-2011 Serwis więziennictwo, resocjalizacja i przestępczość - www.agb.waw.pl/cms
Joomla templates by a4joomla

Ta strona używa plików Cookies. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Czytaj więcej....

Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies.

EU Cookie Directive Module Information